Wypłynę na otwarte książki, mapy, morze

zostaną tylko cząstki elementarne

nie wypłyniemy z siebie na otwarte rany

po zmierzchu coraz więcej zachodzących sklepów

na paragonach sprawnie udających niebo
 

nazwałem lustro okiem zaginionych twarzy

w drzwiach judasz ciągle wisi

pięć złotych
bo odpadł

co roku muszę wstawiać nowe

wybijają

nie źródła
chociaż jakby spojrzeć z drugiej strony

zapalam winę w lampce z półwytrawnym

czułość

alarmów nie znajduje skradzionych całusów
najwyżej obejmuje upchane po kątach

lokalizacje chociaż produkty w dyskontach

są wyceniane stoją obejmują półki

czy zdjęcia nie wypuszczą po przodkach korzeni

by nimi opleść albo zaciągnąć z powrotem

na nie krzepnących rzekach ciężkie opatrunki 
przyssały się komary kolorowe muchy

stojące w korkach pociąg do wszystkich podróży

zakładam buty wschodzą nad widokówkami

zdejmuję i zachodzą hen niż dokądkolwiek